Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
Arabic English Russian Spanish
Πέμπτη, 19 Ιανουάριος 2006 07:58

ΣΑΕ 10+1

Ιανουάριος 2006


Aναρωτιέμαι μερικές φορές γιατί είμαι τόσο συναισθηματικά δεμένος με το ΣΑΕ, αφού χωρίς να μου αποφέρει υλικά οφέλη, μου στερεί πολύ από τον προσωπικό και από τον επαγγελματικό μου χρόνο,

με βάζει σε αεροπλάνα και ατέλειωτες συνεδριάσεις, μου θέτει προβλήματα μικρά και μεγάλα κι εγώ εξακολουθώ να είμαι τόσο αφοσιωμένος σε αυτό και να νιώθω τόσο υπερήφανος, σα να βλέπω ένα δεντράκι που μεγαλώνει μέρα με τη μέρα με τη φροντίδα αυτών που το αγαπούν και θεριεύει, για να χωρέσει από κάτω όλους όσοι αποζητούν τον ίσκιο του. Καταλαβαίνω ότι η αγάπη μου αυτή, είναι η αγάπη μου για την Ελλάδα. Για μένα ΣΑΕ και Ελλάδα είναι ταυτόσημα, εξίσου ιερά.

Τώρα που βρίσκεται σε μεταβατικό στάδιο, που διανύει μια άλλη δεκαετία, με ένα νέο νομοσχέδιο, με άλλα πρόσωπα ενδεχομένως και με ενδυναμωμένες προοπτικές, η περηφάνια μου βαραίνει από την αίσθηση της ευθύνης, να διατηρηθεί αυτό που έγινε και να γίνουν ακόμα πολλά, που θα κάνουν ακόμα περισσότερους ανθρώπους να αισθάνονται υπερήφανοι που ανήκουν σ’  αυτή την ελληνική οικογένεια.

Θυμάμαι σαν χθες την εποχή που το ΣΑΕ έκανε τα πρώτα του βήματα ως το κατεξοχήν γνωμοδοτικό και συμβουλευτικό όργανο της ελληνικής Πολιτείας σε θέματα Απόδημου Ελληνισμού. Ως περιφερειακός Πρόεδρος Ασίας-Αφρικής τότε, προσπάθησα πολύ μαζί με τους συνεργάτες μου να οργανώσουμε, να συντονίσουμε και να εδραιώσουμε μια συνεχή επικοινωνία με τις  Ελληνικές Κοινότητες και τους φορείς της Αφρικής, της Μέσης Ανατολής και της Κεντρικής Ασίας. Το εγχείρημα ήταν σίγουρα δύσκολο και χρονοβόρο καθώς τότε δεν είχαμε όλοι την ευκολία του e mail και του Internet. Παρ’  όλα αυτά καταφέραμε να καταγράψουμε τις δυσκολίες και τα προβλήματα που αντιμετώπιζε ο ελληνισμός της περιφέρειας και να είμαστε σε διαρκή επικοινωνία μαζί τους. Και το σημαντικότερο: Καταφέραμε να δημιουργήσουμε δεσμούς φιλίας με τα άτομα που στην αρχή ήταν απλώς ονόματα σε διάφορες χώρες.

Από τότε πολλά έχουν αλλάξει, το ΣΑΕ μπαίνει σε νέα τροχιά, οι Έλληνες του κόσμου προβάλλουν τη δυναμική παρουσία τους και σίγουρα ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα θεωρώ ότι είναι το φιλόδοξο εκπαιδευτικό πρόγραμμα που ξεκινήσαμε με το Κοινωφελές Ίδρυμα «Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης» το οποίο τείνει να εξαπλωθεί στις πέντε ηπείρους, προκειμένου να μιλούν όλο και περισσότεροι όλο και καλύτερα τη γλώσσα μας και να μεταλαμπαδεύουν τον σπουδαίο πολιτισμό μας σε κάθε σημείο του πλανήτη. Αρχικά υλοποιήθηκε το 2001 σε συνεργασία με το ΣΑΕ Ευρώπης στις χώρες της Μαύρης Θάλασσας και επεκτάθηκε στις χώρες της κεντρικής Ασίας, στο Καζακστάν και στο Ουζμπεκιστάν. Ακολούθως η συνεργασία διευρύνθηκε μέσω το Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και του ΣΑΕ Ασίας-Αφρικής και στην Αφρική και πρόσφατα μέσω του ΣΑΕ Β. & Ν. Αμερικής έτυχε ένθερμης υποδοχής σε ακόμα μία ήπειρο.

Το θέμα της παιδείας το θεωρώ υψίστης σημασίας διότι η γλώσσα μας είναι η ταυτότητά μας και αυτή την ταυτότητα πρέπει να διατηρήσουμε όπου κι αν βρισκόμαστε. Όσο μακριά κι αν είμαστε από την Ελλάδα, την έχουμε μέσα μας όταν μιλάμε ελληνικά. Πολλές προοπτικές ανοίγονται σ’  αυτό το ζήτημα, ιδιαιτέρως στις απομακρυσμένες εστίες ελληνισμού, με τη στήριξη ανάλογων προγραμμάτων της Ε.Ε και το ΣΑΕ μπορεί να διαδραματίσει πρωτεύοντα ρόλο στην υλοποίηση τους.

Ένα άλλο ζητούμενο είναι η δυνατότητα να αποκτήσει το ΣΑΕ μια βαθμιαία οικονομική αυτοδυναμία, ώστε να κινείται άμεσα και ευέλικτα προς κάθε κατεύθυνση που ωφελεί τον Απόδημο Ελληνισμό. Αυτό είναι εφικτό μέσω του ΕΤΟ, αλλά και μέσω άλλων καλά σχεδιασμένων κινήσεων που είναι βέβαιο ότι θα στηριχθούν από το τεράστιο δυναμικό των ομογενών που ζουν και διαπρέπουν στο εξωτερικό και που δεν είναι ακόμα ενταγμένοι στο ΣΑΕ αλλά επιθυμούν να το κάνουν, γιατί πιστεύουν σε αυτή την ιδέα που μας κρατάει ενωμένους μέχρι σήμερα.

Όμως δεν μας ενδιαφέρει μόνο το σήμερα, αλλά και το αύριο, το μέλλον μας. Και το μέλλον είναι η νεολαία. Πώς θα μπορέσουμε να την προσεγγίσουμε με μια νέα μορφή οργανωμένης ομογένειας με μοντέρνες Κοινότητες, με έναν εξωστρεφή και κοινωφελή χαρακτήρα. Διανύουμε μια χρονική περίοδο δύσκολη, όσο και ενδιαφέρουσα. Η τρίτη γενιά δεν αγωνίζεται πλέον όπως οι πρώτοι μετανάστες για την επιβίωση. Οι νέοι έχουν υψηλό μορφωτικό και βιοτικό επίπεδο κατέχουν σημαντικές θέσεις και συμμετέχουν στην εξέλιξη των χωρών όπου διαμένουν. Δεν συμμετέχουν όμως σε Κοινότητες, προφανώς γιατί δεν τους εκφράζουν με τη μορφή που έχουν διατηρήσει από τον καιρό που ιδρύθηκαν. Από την άλλη, οι Κοινότητες αποτελούν την πρώτη μορφή οργάνωσης που εκπροσώπησε τον Απόδημο Έλληνα και τον βοήθησε να διεκδικήσει αποτελεσματικά τα αιτήματά του. Γι’ αυτό καλούμαστε να επινοήσουμε ένα νέο μοντέλο που συμβαδίζοντας με την εποχή, θα συσπειρώσει τη νεολαία και ακολούθως οι νέοι θα αναλάβουν το έργο που ξεκινήσαμε, διαμορφώντας τις καλύτερες δυνατές συνθήκες για όλους.

Ο Απόδημος ήταν πάντοτε μάχιμος και δραστήριος, με μεγάλο απόθεμα ψυχής. Το ΣΑΕ είναι η ευκαιρία του, είτε είναι δυνατός είτε είναι αδύναμος. Εκείνος που είναι μακριά νιώθει ότι ανήκει σε μία ενότητα, ξέρει πως η φωνή του θα ακουστεί. Έχουμε αποδείξει όλα αυτά τα χρόνια πως η κοινή μας δράση φέρνει πάντα το επιθυμητό αποτέλεσμα. Στο εξής το ΣΑΕ θα αποκτήσει μια νέα δυναμική, θα αποκτήσει μια άλλη βαρύτητα. Στον γνωμοδοτικό και συμβουλευτικό του ρόλο, δύναται να προστεθεί ο διεκδικητικός, ο συντονιστικός και επιπλέον, ο δημιουργικός. Ο οποίος θα ξεκινάει από τη βάση της Ομογένειας και θα ανεβαίνει προς τα πάνω. Για αυτό χρειάζεται τη στήριξη όλων μας, για να αποτελέσει την κοινή μας δύναμη.

Το αγαπάμε αυτό το δέντρο που μεγαλώνοντας μας δέχεται όλους, μας προστατεύει και μας ενώνει, που τρέφει τα αισθήματά μας. Τώρα που το ξαναβλέπω, μάλλον είναι ελιά..

Στέφανος Π. Ταμβάκης

 

Δημοσιεύτηκε σε ομογενειακές εφημερίδες και ιστοσελίδες

Διαβάστηκε 3117 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 14 Ιανουάριος 2011 17:47