Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
Arabic English Russian Spanish

Ο Στέφανος Ταμβάκης δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις… Ιδρυτικό στέλεχος του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού, παρασημοφορημένος μεταξύ άλλων από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο ως ένα εξαιρετικά ενεργό μέλος της ελληνικής κοινότητας της Αιγύπτου, αφού από το 1984 εκλέχθηκε Κοινοτικός Επίτροπος της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξάνδρειας, της οποίας έγινε πρόεδρος το 1990 σε ηλικία 38 χρονών, έχοντας να επιδείξει σπουδαίο και αναγνωρισμένο έργο.

To Hellenic Daily News είχε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση με αυτή την εξέχουσα μορφή του ομογενειακού Ελληνισμού.

Αισιόδοξος για τη διατήρηση και εξάπλωση της πολιτιστικής μας ταυτότητας σε όλη την Οικουμένη, δεν διστάζει να στηλιτεύσει τις αγκυλώσεις της ελληνικής γραφειοκρατίας, που δεν επιτρέπει σε πολλούς Ομογενείς να συνεισφέρουν στην πατρίδα, ενώ κρούει παράλληλα και τον κώδωνα του κινδύνου για κοινότητες, όπως η δική του, που μειώνεται σε αριθμό μελών διαρκώς.

Όπως μας αποκάλυψε, πρόσφατα παρέδωσε στη νέα ελληνική κυβέρνηση σχέδιο νόμου για να προωθηθεί, επιτέλους, το ζήτημα της ψήφου των Ομογενών.

Διαβάστε τη συνέντευξη:

Hellenic Daily  News: Κύριε Ταμβάκη, οδεύοντας πια προς τα μέσα του 21ου αιώνα, θα θέλαμε να μας συγκρίνετε τις ανάγκες, αλλά και τα προβλήματα, του σύγχρονου ομογενειακού Ελληνισμού, με αυτά του προηγούμενου αιώνα. Έχετε λόγους που σας κάνουν να αισιοδοξείτε για ένα καλύτερο μέλλον;

Στέφανος Ταμβάκης: «Κάποια από τα προβλήματα που αντιμετώπιζε τον 20ο αιώνα, ο Έλληνας του εξωτερικού δυστυχώς ακόμα συνεχίζονται και στο 21ο αιώνα. Ο Έλληνας του εξωτερικού στις χώρες υποδοχής οπού ζει και δραστηριοποιείται έχει να αντιμετωπίσει προβλήματα που αφορούν το επαγγελματικό και οικογενειακό του μέλλον ενώ έντονο είναι και το πρόβλημα της προσαρμογής του. Παράλληλα όμως καταβάλλει φιλότιμες προσπάθειες προκειμένου να  διαιωνιστεί  η  ελληνική γλώσσα,  τα ήθη και τα έθιμα, και γενικά η ελληνική παιδεία. Το σήμερα είναι πολύ πιο αισιόδοξο από το εχθές.

Η νέα  γενιά είναι πιο καταρτισμένη, πιο εξειδικευμένη έτοιμη να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της εποχής μας. Η εξέλιξη της τεχνολογίας, του διαδικτύου,  των πολυμέσων, των ΜΜΕ και των ΟΜΜΕ έχει γίνει τρόπος ζωής.  Όλα αυτά τα καταπληκτικά «εργαλεία» μας δίνουν την δυνατότητα να παρακολουθούμε, να επικοινωνούμε, να βιώνουμε την ιδία στιγμή, ότι διεξάγετε στην Μητέρα Πατρίδα αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο.

Η σύγχρονη τεχνολογία έχει  κάνει την διαφορά στην σημερινή εποχή, καθώς έχει  φέρει όλους τους Έλληνες και Φιλέλληνες που ζουν «εκτός και εντός των τειχών» πιο κοντά και αυτό είναι πολύ αισιόδοξο και ιδιαίτερα ευχάριστο.

Τα προβλήματα μετεγκατάστασης στην Μητέρα Πατρίδα συνεχίζουν να υφίστανται. Όταν κάποια στιγμή επιστρέψει ο Απόδημος Έλληνας στην Ελλάδα έχει να αντιμετωπίσει μια αδικαιολόγητα «δυσκίνητη» γραφειοκρατία. Ιδιαίτερα εάν σκεφτεί  επαγγελματικά να δραστηριοποιηθεί ξανά, στην Ελλάδα.  Πολλοί νομίζουν ότι οι Έλληνες του εξωτερικού είναι μόνο προνομιούχοι και ότι  δεν πληρώνουν φόρους, ΕΝΦΙΑ και ότι άλλο αφορά τα περιουσιακά τους στοιχεία. Αυτό όμως είναι μύθος. Ο Έλληνας του εξωτερικού αντιμετωπίζεται με τον ίδιο σχεδόν τρόπο, όπως γίνεται με τον Έλληνα που ζει μόνιμα στην Ελλάδα».

Ποιο ήταν το όραμα του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού, του οποίου υπήρξατε ένα από τα ιδρυτικά στελέχη; Θεωρείτε ότι σήμερα με την ίδια μορφή που είχε στο παρελθόν θα ανταποκρινόταν στην αποστολή του;

«Το όραμά μου για το ΣΑΕ, μετά από την πολύχρονη ενασχόληση μου με ότι αφορά τον Έλληνα του εξωτερικού, Ομοσπονδίες, Οργανισμούς, Κοινότητες και Σωματεία, με έχει κάνει να σκέφτομαι πιο πρακτικά, πιο ρεαλιστικά. Άποψη μου είναι ότι  το ΣΑΕ πρέπει  να λάβει μια καθαρά Συμβουλευτική, Γνωμοδοτική και Διεκδικητική ιδιότητα- πρωτοβουλία, έτσι ώστε να γίνει πιο αποτελεσματικό, ευέλικτο και πάνω από όλα οικονομικά ανεξάρτητο. Θεωρώ επίσης ότι πρέπει να είναι αυτοχρηματοδοτούμενο προκειμένου να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες του Απανταχού Ελληνισμού. Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε ότι είχα την τιμή να ήμουν αιρετό μέλος του Δ.Σ. του Ιδρυτικού Συμβουλίου, ως  Πρόεδρος της Περιφέρειας Αφρικής-Ασίας, με πρώτο Πρόεδρο του ΣΑΕ τον αείμνηστο μεγάλο Έλληνα πατριώτη τον Αντρέα ‘Αθενς» .

Στην παγκοσμιοποιημένη και πολυπολιτισμική κοινωνία, ποια θέση έχει ή πρέπει να καταλάβει, ο Ελληνισμός; Το Οικουμενικό Πατριαρχείο ποιον ρόλο μπορεί να διαδραματίσει; 

«Ο Ελληνισμός μπορεί και οφείλει να πορευθεί στη σημερινή παγκοσμιοποιημένη πολυπολιτισμική κοινωνία της γνώσης, της τέχνης, του πολιτισμού και της επιστήμης, υιοθετώντας τα θετικά και απορρίπτοντας ότι είναι αρνητικό και ανωφελές. Μπορεί ο Έλληνας  να γίνει μέλος αυτής της σύγχρονης και διαφορετικής κοινωνίας, διότι  δεν υπάρχει ο φόβος αφομοίωσης ή εξαφάνισής του.

Ευτυχώς ή δυστυχώς ο Έλληνας, όπως σωστά είχε ειπωθεί, «είμαστε λαός ανάδελφος». Αυτή λοιπόν η μοναδικότητα μας δίνει την δυνατότητα, να μπορούμε να ζούμε μεταξύ των σύγχρονων κοινωνιών της εποχής μας, χωρίς να διατρέχουμε τον φόβο της αφομοίωσης. Σημαντικό ρόλο στη διαιώνιση και στήριξη του Έθνους μας, είχε και έχει η Εκκλησία. Η Ορθοδοξία.

Ο Έλληνας ζει με το γαλάζιο της θάλασσας και του ουρανού της Ελλάδος, αναπνέοντας την μυρωδιά του λιβανιού και των αγριολούλουδων της ελληνικής φύσης. Μέγιστο ρόλο διαδραμάτισε για το Έθνος και την Πατρίδα, το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η Οικουμενικότητά του, αγκαλιάζει με αγάπη και σύνεση τον Απανταχού Ελληνισμό, προσφέροντας απλόχερα πρακτικές λύσεις στα προβλήματα και  προβληματισμούς του κάθε Έλληνα που ζει μακριά από την πατρίδα, συμμετέχοντας  ανελλιπώς στην καθημερινή  ζωή.  Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, μαζί με όλα τα Ορθόδοξα  Πατριαρχεία μας, αποτελούν την του «Θεού Ορθόδοξη Εκκλησία», σκιαγραφούν και οριοθετούν την έννοια του Ελληνικού Έθνος και της Πατρίδας».

Αιγυπτιώτης Ελληνισμός, ένα τεράστιο κεφάλαιο της ιστορίας μας, με ελάχιστους όμως πια, όπως εσείς, που έχουν απομείνει οι οποίοι και φυλάνε «Θερμοπύλες». Θα έπρεπε το ελληνικό κράτος να στρέψει το βλέμμα του και να προβεί σε κάποιες ενέργειες κατά τη γνώμη σας, τόσο προς την Αίγυπτο όσο και προς τον Ελληνισμό της Αφρικής;  

«Η ερώτηση σας είναι καίρια, μου δίνει την ευκαιρία να αναφερθώ στις «Θερμοπύλες», που καλά έως σήμερα τουλάχιστον, διαφυλάσσουμε. Οι ιστορικές κοινότητες και οργανισμοί της Μέσης Ανατολής και της  Αφρικής είναι γνωστό σε όλους μας ότι αριθμητικά, φθίνουν, παρόλο που  τα περισσότερα προβλήματα όπως το συνταξιοδοτικό, το στρατολογικό, η λειτουργία ελληνικών σχολειών, εκκλησιών και άλλων κοινωνικών και παροικιακών προβλημάτων έχουν κατά κύριο λόγο επιλυθεί, λόγο των πολύ καλών διακρατικών σχέσεων που επικρατούν.  

Προσωπικά θεωρώ ότι  το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι κοινότητες και οι οργανισμοί μας, είναι η διασφάλιση της μεγάλης ακίνητη περιούσιας των. Οι έως τώρα «κρατούντες»  θα έλεγα,  διαφυλάσσουν τις Ελληνικές Κοινοτικές περιουσίες. Όμως τι «μέλλει γενέσθαι» στο εγγύς μέλλον, όταν η αποψίλωση και η διαρροή του Ελληνισμού της Μέσης Ανατολής και Αφρικής κορυφωθεί; Πιστεύω μου είναι ότι η Ελληνική Πολιτεία πρέπει να προνοήσει και να έχει έναν έτοιμο μηχανισμό που θα  καταγράψει, αξιοποιήσει και θα συνδιαχειριστεί με τους υπάρχοντες Ελληνικούς Οργανισμούς και το  Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής, το μέλλον αυτής της αναντικατάστατης ελληνικής παροικιακής  περιουσίας».

Ψήφος των Ομογενών. Ένα χρόνιο ζήτημα που αγνόησε η προηγούμενη κυβέρνηση, δείχνει όμως να στηρίζει η νέα. Ποια είναι η γνώμη σας επ’ αυτού;

«Θεωρώ ότι όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις τα τελευταία τουλάχιστον, δεκαπέντε χρόνια, προσπαθούν να φέρουν και να ψηφίσουν νομοσχέδιο στην ελληνική Βουλή που αφορά στην ψήφο των Αποδήμων ανεπιτυχώς. Για ποιον λόγο; Διότι δεν έχουν συνεργαστεί όσο θα έπρεπε με την απανταχού ομογένεια, ακούγοντας την άποψη και τους προβληματισμούς της.

Το πώς δηλαδή θα ψηφίζει ο Έλληνας του εξωτερικού από τον τόπο διαμονής του, στήνοντας κάλπες στα κατά τόπου Προξενεία και Ελληνικούς Οργασμούς και με την Επιστολική ψήφο, κάτι που ευρέως εφαρμόζεται όχι μόνο σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες αλλά και στα αναπτυσσόμενα κράτη.  Εμείς ως ΣΑΕ και μέσα από Γενικές και Περιφερειακές Συνελεύσεις  Συνελεύσεις, κατόπιν πολύχρονου και γόνιμου διαλόγου με την Ομογένεια σε συνεργασία με Ομοσπονδίες, Κοινότητες και Οργανισμούς, λάβαμε σοβαρά υπόψη όλες τις προτάσεις και τους προβληματισμούς  τους οποίους καταγράψαμε. Στη συνέχεια σε συνεργασία με έγκριτους συνταγματολόγους συντάξαμε Σχέδιο Νόμου που αφορά στην Επιστολική ψήφο, τον τρόπο του ψηφίζειν και ψηφίζεσθε.

Η Ομογένεια μπορεί και πρέπει να ψηφίζει υποψηφίους βουλευτές που θα προέρχονται από την ίδια την Ομογένεια. Αυτό το Σχέδιο νόμου το παρέδωσα την περασμένη εβδομάδα και στον νέο ΥΦΥΠΕΞ υπεύθυνο για τον Απόδημο Ελληνισμό κ. Αντώνη Διαματάρη με την διακαή ελπίδα ότι θα βρεθούν «ευήκοα ώτα» για να ακούσουν και να κάνουν πράξη, το χρόνιο αυτό αίτημα μας.»

Πώς κρίνετε τις πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα, υπό το πρίσμα της προάσπισης της ομογένειας αλλά και της προώθησης του Ελληνισμού στο παγκόσμιο στερέωμα;

«Νομίζω ότι επανέρχονται στο προσκήνιο και συζητούνται θετικά όλα τα θέματα που αφορούν την Ομογένεια, την επιστολική ψήφο και γενικά ότι αφορά την οργάνωση και το μέλλον του απανταχού Ελληνισμού. Ελπίζω ο ενθουσιασμός, οι προσπάθειες να συνεχίσουν και γρήγορα να γευθούμε τους καρπούς των πολύχρονων προσπαθειών και αγώνων που αφορούν το σήμερα και το αύριο του Έλληνα που ζει στο Εξωτερικό».  

Είναι κλασική η δημοσιογραφική ερώτηση. Εάν ήσασταν πρωθυπουργός της Ελλάδας ποια θέματα θα  δρομολογούσατε με γνώμονα το μακροπρόθεσμο όφελος της πατρίδας και των Ελλήνων πολιτών; 

«Εάν και δεν συνηθίζω να απαντώ σε υποθετικές ερωτήσεις, η πρώτη ενέργεια που έρχεται στο μυαλό θα ήταν να δημιουργήσω ένα Σχέδιο Νόμου που να αφορά τον Απανταχού Ελληνισμό και την Ομογένεια. Ένα σχέδιο  νόμου που θα στήριζε τις Εθνικές μας θέσεις, την οικονομία και την ευημερία της πατρίδας μας. Ένα νομοσχέδιο το οποίο οραματίζομαι ότι θα ψηφιστεί ομόφωνα από την ολομέλεια της Βουλής.

Κλείνοντας θα ήθελα να σας ευχαριστήσω ιδιαιτέρως για την  φιλοξενία και κάθε επιτυχία  σας εύχομαι στο πολύτιμο έργο σας».

Συνάντηση με τον υφυπουργό Εξωτερικών αρμόδιο για θέματα Αποδήμου Ελληνισμού κ. Αντώνη Διαματάρη είχε την Τετάρτη 17 Ιουλίου, ο τέως Πρόεδρος του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού, μέλος του Δ.Σ του Ιδρύματος Ωνάσηκαι επίτιμος Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξανδρείας κ. Στέφανος Ταμβάκης.

Ρεπορτάζ: Κάτια Τσιμπλάκη

Διαβάστε περισσότερα στο:  https://ekkairo.org/2019/07/18/i-psifos-ton-omogenon-sti-sinadisi-diamatari-tamvaki/

Συνέντευξη Στέφανου Π. Ταμβάκη  στο ομογενειακό ραδιόφωνο HEPHAESTUS RADIO μπορείτε να την ακούσετε :

 
https://i0.wp.com/ekkairo.org/wp-content/uploads/2019/05/CAVALIS-TAMVAKIS.jpg?zoom=2&resize=800%2C533&ssl=1 1600w, https://i0.wp.com/ekkairo.org/wp-content/uploads/2019/05/CAVALIS-TAMVAKIS.jpg?zoom=3&resize=800%2C533&ssl=1 2400w" sizes="(max-width: 800px) 100vw, 800px" data-attachment-id="14078" data-permalink="https://ekkairo.org/2019/05/13/sinadisi-cavali-tamvaki-me-ton-ifipex-marko-bolari/cavalis-tamvakis/" data-orig-file="https://i0.wp.com/ekkairo.org/wp-content/uploads/2019/05/CAVALIS-TAMVAKIS.jpg?fit=4032%2C3024&ssl=1" data-orig-size="4032,3024" data-comments-opened="0" data-image-meta="{"aperture":"0","credit":"","camera":"","caption":"","created_timestamp":"0","copyright":"","focal_length":"0","iso":"0","shutter_speed":"0","title":"","orientation":"0"}" data-image-title="CAVALIS-TAMVAKIS" data-image-description="" data-medium-file="https://i0.wp.com/ekkairo.org/wp-content/uploads/2019/05/CAVALIS-TAMVAKIS.jpg?fit=300%2C225&ssl=1" data-large-file="https://i0.wp.com/ekkairo.org/wp-content/uploads/2019/05/CAVALIS-TAMVAKIS.jpg?fit=1024%2C768&ssl=1" style="margin: 0px; padding: 0px; font: inherit; vertical-align: baseline; max-width: 100%; height: auto; transition: all 0.3s ease-in-out 0s; position: relative; top: 0px; transform: scaleY(1);">
 

Περισσότερο από μια ώρα διήρκησε η συνάντηση του υφυπουργού εξωτερικών κ. Μάρκου Μπόλαρη με τους κ.κ. Στέφανο Ταμβάκη επίτιμο Πρόεδρο της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξάνδρειας και Χρήστο Καβαλή Πρόεδρο της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου (ΕΚΚ)

Η συζήτηση ξεκίνησε από την στρατηγική που επιθυμεί ο Υφυπουργός να ακολουθηθεί για την αναβάθμιση της οικίας του Καβάφη στην Αλεξάνδρεια και την μετατροπή της σε κέντρο Καβαφικών μελετών. 

Ακολούθησε ενημέρωση του Υφυπουργού για την δραστηριότητα του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου Καίρου (ΕΠΚΚ) κυρίως στην διδαχή της Ελληνικής Γλώσσας που λειτουργεί ως αναγνωρισμένο κέντρο ελληνομάθειας και που είναι μια σύμπραξη της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου και της Ελληνικής Πρεσβείας δηλαδή του ΥΠΕΞ. 

Συζητήθηκαν επίσης σκέψεις για την δισ-εκατονταετία από την Ελληνική Επανάσταση ( 1821 – 2021 ) και του ρόλου που θα μπορούσαν να παίξουν οι Ελληνικές Κοινότητες Καΐρου και Αλεξάνδρειας σε αυτή την επέτειο. 

Μεγάλο ενδιαφέρον εξέφρασε ο υφυπουργός για την εξέλιξη των έργων αναπαλαίωσης και συντήρησης που γίνονται στον Ελληνοπρεπή Ιερό Ναό της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου και που ολοκληρώνονται σύντομα.


Τα έργα συγχρηματοδοτεί η Ελληνική Κοινότητα Καΐρου και η Μεγάλη Ευεργέτιδα της Ελληνικής Κοινότητας και Αρχόντισσα του Πατριαρχείου Αλεξάνδρειας κ. Αικατερίνη Σοφιανού – Μπελεφάντη, και περιλαμβάνουν αποστραγγιστικό υπόγειο δίκτυο, αλλαγή εξωτερικών δαπέδων, υποστήριξη των βάσεων  των εσωτερικών κιόνων πλήρη αναπαλαίωση και επεμβάσεις στο εξωτερικό και εσωτερικό του Ναού, ηλεκτρομηχανικό έργα και έργα  κλιματισμού. 


 

Ο Πρόεδρος της ΕΚΚ κ. Καβαλής απηύθυνε πρόσκληση στον υφυπουργό για τα θυρανοίξια του Ναού που θα γίνουν στο Κάιρο την τελευταία εβδομάδα του Σεπτεμβρίου.

*Από αριστερά προς τα δεξιά διακρίνονται ο πρέσβης Μιχάλης Δαρατζίκης, ο Πρόεδρος της Ε.Κ.Κ κ. Χρήστος Καβαλής, ο ΥΦΥΠΕΞ κ. Μάρκος Μπόλαρης και ο επίτιμος πρόεδρος της ΕΚΑ κ. Στ. Ταμβάκης.

Η Μεγάλη Ευεργέτιδα της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου κ. Αικατερίνη Σοφιανού Μπελεφάντη, ο Γενικός Γραμματέας του υπουργείου ΨΗΠΤΕ κ. Γιώργος Φλωρεντής και ο κ .Στέφανος Π. Ταμβάκης, επίτιμος Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξανδρείας, Μέλος του Δ.Σ. του Κοινωφελούς Ιδρύματος « Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης» και τ. Πρόεδρος ΣΑΕ, παραβρέθηκαν στην κοπή της βασιλόπιτας του Συλλόγου Ελλήνων Καΐρου.

Ο πρόεδρος του Συλλόγου κ. Μιχάλης Μπίσκος μίλησε μεταξύ άλλων για το πολυσχιδές έργο που αναπτύσσει ο Συλλόγου Ελλήνων Καΐρου και απένειμε τιμητική διάκριση στον κ. Στέφανο Π. Ταμβάκη για το ευρύ έργο του. Όπως είπε ο κ. Μπίσκος επί δεκαετίες έχουν παράλληλη πορεία και τον συνδέουν κοινοί αγώνες με τον κ. Ταμβάκη.

Ο κ. Μπίσκος αναφέρθηκε όμως και στο ναό των Αγ. Κωνσταντίνου και Ελένης, το μεγαλόπνοο έργο της αποκατάστασής του οποίου, έχουν αναλάβει από κοινού η Ε.Κ.Κ και η κ. Αικατερίνη Σοφιανού Μπελεφάντη. Άλλωστε ο κ. Μπίσκος είναι ο πολιτικός μηχανικός που έκανε τα σχέδια και επιβλέπει βήμα προς βήμα τις εργασίες αποκατάστασής του.

Ο κ. Μπίσκος στο χαιρετισμό του μετέφερε στους Καϊρινούς της Αθήνας τους χαιρετισμούς του προέδρου της Ε.Κ.Κ κ. Χρήστου Καβαλή και τις ευχές του για ένα δημιουργικό 2019. «Θα ήθελα να θυμίσω ότι και εμείς σαν Σύλλογος είμαστε αρωγοί και υποστηρίζουμε το μεγαλόπνοο έργο που κάνει η Ελληνική Κοινότητα Καΐρου, τόσο στο πολιτιστικό όσο και στον κοινωνικό τομέα», είπε ο κ. Μπίσκος αναφερόμενος στην άριστη συνεργασία που έχει με την Ε.Κ.Κ.

Στ. Ταμβάκης: Οι Αιγυπτιώτες διαδραματίζουμε καταλυτικό ρόλο σε θέματα που αφορούν τις δυο Πατρίδες μας, την Αίγυπτο και την Ελλάδα
Ο κ. Ταμβάκης, παραλαμβάνοντας τη διάκρισή του, εξέφρασε από την πλευρά του την ικανοποίησή του για το ότι στην εκδήλωση παρευρίσκονται, συναγωνιστές και συνοδοιπόροι στους κοινούς αγώνες που τους συνδέουν τα ιδανικά του Αιγυπτιώτη Έλληνα.

Αναφέρθηκε στον προσωπικό στόχο που έχει θέσει επί σαράντα χρόνια, να προβάλλει δηλαδή, τη δύναμη και τη συνοχή του Αιγυπτιώτη Ελληνισμού, καθώς επίσης στην στήριξη και προβολή του Δευτερόθρονου Παλαιφάτου Πατριαρχείου.

«Έχει αποδείξει ο Αιγυπτιώτης Έλληνας σήμερα, ότι μπορεί να διαδραματίσει καταλυτικό ρόλο σε θέματα που αφορούν τις δυο Πατρίδες μας, την Αίγυπτο και την Ελλάδα, αλλά θα πρέπει να επιδιώξει και την ακόμα μεγαλύτερη προβολή της συμπαγούς δύναμης του και των πολλαπλών ικανοτήτων του. Για τον σκοπό αυτό θα συνεχίσω να προσφέρω ενεργά τις υπηρεσίες μου, από την οποία θέση και εάν βρίσκομαι», είπε μεταξύ άλλων και ευχαρίστησε τον Πρόεδρο του ΣΕΚ, κ.Μιχάλη Μπίσκο για την τιμητική διάκριση που του απένειμε.

Στ. Ταμβάκης: Ηγέτης του Ελληνισμού στην Αίγυπτο ο Χρ. Καβαλής
Ιδιαίτερη αναφορά όμως έκανε και στην Ελληνική Κοινότητα Καΐρου και ιδιαιτέρως στον πρόεδρό της κ. Χρήστο Καβαλή για το έργο του.

«Είμαι ιδιαίτερα ευτυχής και είμαστε ιδιαίτερα τυχεροί που σήμερα ο Αιγυπτιώτης Ελληνισμός του Καΐρου εκπροσωπείται εδώ στην Ελλάδα αλλά και στην Νειλοχώρα από δραστήριους και προοδευτικούς Πρόεδρους όπως τον Μιχάλη τον Μπίσκο και τον Χρήστο Καβαλή. Θα ήταν παράληψή μου να μην αναφερθώ στο μεγάλο φιλανθρωπικό, πολιτιστικό και διεκδικητικό έργο της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου, υπό την Προεδρία του χαλκέντερου φίλου Πρόεδρου και νέου Ηγέτη του Αιγυπτιώτη Ελληνισμού στην Αίγυπτο επί 18 συναπτά χρόνια, κ. Χρήστου Καβαλή».

Ο χαιρετισμός του Γιώργου Φλωρεντή και οι έπαινοι για την Ε.Κ.Κ
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και ο Γ.Γ του υπουργείου ΨΗΠΤΕ κ. Γιώργος Φλωρεντής στο έργο της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου. Ειδικότερα εξέφρασε την υποστήριξή του στο έργο που επιτελεί ο πρόεδρος της Ε.Κ.Κ κ. Χρήστος Καβαλής, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι τους συνδέει βαθιά φιλία από το 1981. Εξέφρασε όμως και τη χαρά του για την τιμητική διάκριση του κ. Ταμβάκη, του οποίου στο παρελθόν υπήρξε στενός συνεργάτης.

Στην εκδήλωση ήταν παρούσα και η κ. Χαραλαμπάκη, εκπρόσωπος της Γ.Γ.Α.Ε, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Αιγυπτιωτών Ελλήνων κ. Κώστας Μιχαηλίδης ο οποίος απεύθυνε χαιρετισμό στην εκδήλωση, ο πρόεδρος του ΕΝΟΑ κ. Ρότζερ Γκάτ και οι εκπρόσωποι Συλλόγων Αιγυπτιωτών, όπως ο κ. Μάκης Κυριακίδης, ο κ. Άρης Θεοχαρίδης, ο κ. Μιχάλης Κωβαίος κ.α.

Η εκδήλωση έγινε στο εντευκτήριο του Συνδέσμου Αιγυπτιωτών Ελλήνων.

 

Ολόκληρο το άρθρο διαθέσιμο στο: https://ekkairo.org/2019/01/26/i-aikaterini-sofianou-belefanti-o-g-florentis-kai-st-tamvakis-stin-kopi-tis-vasilopitas-tou-sillogou-ellinon-kairou/

taxidia-0002

Φωτογραφία: ©Κλαίρη Mουσταφέλλου

 

 

Στέφανος Ταμβάκης, μετανάστης τρίτης γενιάς στην Αλεξάνδρεια, γεννήθηκε και ζει μέχρι σήμερα στην αιγυπτιακή πόλη. Παραμονές του Πάσχα, όταν η νοσταλγία των ομογενών για την πατρίδα τους μεγαλώνει, μας ταξιδεύει στην Αλεξάνδρεια των Ελλήνων – από τις γειτονιές όπου γίνεται η περιφορά του επιταφίου και κάποτε έκανε τη βόλτα του ο Καβάφης μέχρι την παραλία και τα πάρκα όπου οι Αιγύπτιοι γιορτάζουν τον ερχομό της άνοιξης.

Είναι σημαντικός ο εορτασμός του Πάσχα για τους Έλληνες της Αλεξάνδρειας; Ή έχει αποδυναμωθεί το νόημα της γιορτής;

Είναι παράδοξο, αλλά το ελληνικό Πάσχα το βιώνεις πιο έντονα μακριά από την Ελλάδα. Στην Αλεξάνδρεια η ελληνική κοινότητα έχει ιστορία από το 1843, ήκμασε έως το 1940 φτάνοντας τα 250.000 μέλη, αλλά η πορεία της από τα μέσα του περασμένου αιώνα είναι φθίνουσα. Λιγότεροι από 1.000 έχουμε απομείνει σήμερα κι όταν φτάνει το Πάσχα, νιώθουμε την ανάγκη να συσπειρωθούμε. Παρότι η φιλία Ελλήνων και Αιγυπτίων είναι δυνατή και έχει ιστορία, παραμένουμε μια μειονότητα σε μουσουλμανική χώρα. Το Πάσχα η νοσταλγία για την Ελλάδα πολλαπλασιάζεται και οι αναμνήσεις των περασμένων δεκαετιών λαμβάνουν σάρκα και οστά. Πορευόμαστε χέρι χέρι με το παρελθόν μας, με τους ανθρώπους που περπάτησαν στους ίδιους δρόμους, στις ίδιες γειτονιές και έχουν πια φύγει. Στην εκκλησία τη Μεγάλη Δευτέρα είμαστε όλοι κι όλοι 50 άνθρωποι. Ξέρεις όμως ότι μέχρι τη Μεγάλη Παρασκευή θα ακούς όλο και περισσότερο την ελληνική γλώσσα και οι ναοί θα γεμίσουν κόσμο. Θα επιστρέψουν οι φοιτητές που σπουδάζουν στην Ελλάδα για να γιορτάσουν με τους γονείς τους, θα έρθουν γκρουπ ταξιδιωτών από το εξωτερικό και παλιοί Αιγυπτιώτες που θέλουν να κάνουν Ανάσταση στην αγαπημένη τους πόλη.

Ποιες πασχαλινές αναμνήσεις από περασμένες δεκαετίες στην πόλη σάς ακολουθούν;

Τη δεκαετία του 1960 ήμουν παιδί και περίμενα μαζί με τα ξαδέρφια μου τον παππού μου τον Στέφανο, να μας πάει στα ελληνικά μαγαζιά της Αλεξάνδρειας και να μας αγοράσει παπούτσια, σορτσάκια, πουκαμισάκια για την Ανάσταση. Ο παππούς μου ανήκε στην πρώτη γενιά της οικογένειας που μετανάστευσε. Τον θυμάμαι στο αυτοκίνητό του, μια μαύρη Pontiac, να κάθεται πάντα στο πίσω κάθισμα φορώντας το καπέλο του. Μεγάλη Παρασκευή περνούσε να μας πάρει, γιατί η παράδοση έλεγε ότι έπρεπε να επισκεφτούμε τις εκκλησίες της Αλεξάνδρειας –πάντα μονό αριθμό εκκλησιών– κι εμείς πηγαίναμε σε επτά. Στα γόνατά του είχε ένα κασελάκι γεμάτο με ψιλά και μας τα μοίραζε για να ρίξουμε στα κουτιά – για τη Φιλόπτωχο, για το γηροκομείο, για την Πρόνοια, για την ελληνική παροικία. Το αντάλλαγμα ήταν ένα γαλανόλευκο τριανταφυλλάκι στο πέτο που σου καρφίτσωναν οι κυρίες της κοινότητας. Κι ήταν όλος μας ο καημός, ποιο από όλα τα παιδιά θα μαζέψει περισσότερα τριανταφυλλάκια. Μεγάλο Σάββατο κοινωνούσαμε και οι Αιγύπτιοι ψήνανε λουκουμάδες, με κανέλα και ζάχαρη άχνη. Ήξεραν ότι μετά την πρώτη Ανάσταση, όλοι οι Έλληνες θα κάνουν ουρά...

Κάποιος που επισκέπτεται για πρώτη φορά την Αλεξάνδρεια με τι συγκινείται πιο πολύ αυτές τις ημέρες;

Το Πάσχα είναι μια μείξη αισθήσεων, αναμνήσεων, χρωμάτων και αρωμάτων της άνοιξης. Το βιώνεις πιο έντονα εκεί που έχεις αναμνήσεις. Όμως η Αλεξάνδρεια σε σημαδεύει και σε συγκινεί ακόμα κι αν δεν έχεις ρίζες εκεί. Παρόλο που στο πέρασμα του χρόνου άλλαξε και μεγάλωσε, το κέντρο της παραμένει σχεδόν το ίδιο. Περπατώντας εκεί, αναγνωρίζεις κομμάτια δικά σου – ο ελληνισμός έχει αφήσει τα αποτυπώματά του, βλέπεις ακόμα ελληνικά ονόματα καταστημάτων, νεοκλασικά κτίρια Ελλήνων αρχιτεκτόνων, δρόμους με ελληνικά ονόματα.


Μεγάλη Παρασκευή: περιφορά του επιταφίου στους δρόμους της Αλεξάνδρειας σε παλαιότερες εποχές.

Η ατμόσφαιρα στους πέντε-έξι ναούς που λειτουργούν στο κέντρο της πόλης είναι υποβλητική. Οι ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας ψάλλονται στα ελληνικά, αλλά επειδή είναι παρόντες και αρκετοί αραβόφωνοι, μερικές φορές ακούγονται και αποσπάσματα στα αραβικά. Στην πατριαρχική Μονή του Αγίου Σάββα, η περιφορά του επιταφίου γίνεται στους δρόμους όπου οι παππούδες μας έβλεπαν τον Καβάφη να κάνει καθημερινά τη βόλτα του. Περνάει δίπλα από το σπίτι του Μεγάλου Αλεξανδρινού ποιητή, που σήμερα έχει γίνει μουσείο, μπροστά από την καφετέρια Elite, που υπάρχει ακόμα και ήταν στέκι της ελληνικής παροικίας. Έχεις την αίσθηση ότι περπατάς στους χώρους των ποιημάτων του και ότι σ’ αυτό το πνευματικό ταξίδι σε συνοδεύει ο ελληνισμός της Αλεξάνδρειας.

Σε ποια άλλα σημεία της πόλης συγκεντρώνεται η κοινότητα;

Στο σημείο που ονομάζεται «ελληνικό τετράγωνο του Σάτμπι» βρίσκεται μια μικρή Ελλάδα: από το Προξενείο και το Εντευκτήριο μέχρι τα ιστορικά εκπαιδευτήρια της Τοσιτσαίας-Πρατσικείου Σχολής και του Αβερώφειου Γυμνασίου-Λυκείου. Εκεί βρίσκεται και ο οίκος ευγηρίας Μάννα. Το απόγευμα της Μεγάλης Παρασκευής ο επιτάφιος της Αγίας Αικατερίνης φτάνει στο γηροκομείο και οι ηλικιωμένοι βγαίνουν στα μπαλκόνια να ψάλουν και να ακούσουν τη φιλαρμονική. Την Κυριακή του Πάσχα στήνονται σούβλες στο γήπεδο, συγκροτήματα από την Ελλάδα παίζουν μουσική και ο κόσμος χορεύει: έχει ανάγκη να θυμηθεί τους ελληνικούς χορούς. Τα τελευταία χρόνια στο γλέντι συμμετέχουν πολλές οικογένειες από μεικτούς γάμους, Ελλήνων με Αιγυπτίους.

Η μουσουλμανική κοινότητα είναι εξοικειωμένη με τα έθιμα του ελληνικού Πάσχα;

Οι Αιγύπτιοι σέβονται και παρακολουθούν από απόσταση το ελληνικό Πάσχα, το προστατεύουν. Πάντοτε το Μεγάλο Σάββατο εκπρόσωπος από τις αιγυπτιακές αρχές στέκεται δίπλα στον Πατριάρχη Αλεξανδρείας, ενώ την Κυριακή του Πάσχα γνωστοί και φίλοι εύχονται στους Έλληνες «κουλουσάνα ουέντα τάγιεμ», δηλαδή χρόνια πολλά.

Μικρός νόμιζα ότι και οι Αιγύπτιοι γιόρταζαν τη Λαμπρή, γιατί τυχαίνει η δεύτερη μέρα του Πάσχα να συμπίπτει με το Σαμ Ελ Νεσίμ, μια αιγυπτιακή γιορτή για τον ερχομό της άνοιξης. «Το ευτυχές Σαμ ελ Νεσίμ»,  όπως αναφέρει ο Καβάφης στο ομώνυμο ποίημά του, «την άνοιξιν αγγέλλει, της εξοχής πανήγυρις αθώα. Κενούτ’ η Aλεξάνδρεια, κ’ οι δρόμοι οι πυκνοί της». Γιορτάζεται σε ανάμνηση μιας μεγάλης αμμοθύελλας που κάποτε έπληξε την Αίγυπτο και σκέπασε τα πάντα με σκόνη, ώσπου άρχισε να φυσάει ένα αεράκι και ο αιγυπτιακός λαός μύρισε την άνοιξη. Κι έτυχε αυτό να γίνει τη δική μας Λαμπροδευτέρα. Είναι επίσημη αργία για τους Αιγυπτίους, ο κόσμος πηγαίνει εκδρομές, βγαίνει στην παραλία της Αλεξάνδρειας, τα πάρκα γεμίζουν οικογένειες με παιδιά. Τρώνε φισίχα, ένα παστό ψάρι το οποίο συνοδεύουν με δροσερό μαρούλι, νοτισμένο με νερό. Τα τελευταία χρόνια βάφουν και αυγά κόκκινα!
 

 

Άρθρο της Αλεξάνδρα Τζαβέλλα - Καθημερινή 19/3/2018

http://www.kathimerini.gr/953988/article/ta3idia/proswpa-toy-toyrismoy/stefanos-ptamvakhs-epixeirhmatias-epitimos-proedros--ellhnikhs-koinothtas-ale3andreias

Συννεφιασμένη η Κυριακή της 11ης Ιουνίου, μαζί και οι εικόνες που έρχονται στο μυαλό μου, σκεπτόμενος τον καλό μoυ φίλο Αλέκο, που προ ημερών μάς αποχαιρέτησε για το μεγάλο, τελευταίο του ταξίδι.

Ο Μαραβέλης υπήρξε μοναχογιός ευκατάστατης Αλεξανδρινής οικογένειας. Μεγαλωμένος και χαϊδεμένος από γονείς που τόν λάτρεψαν, όπως θα ταίριαζε άλλωστε σε ένα «σωστό» Αλεξανδρινό μοναχοπαίδι!…

Αποφοίτησε από το Αβερώφειο Γυμνάσιο, έφυγε για λίγα χρόνια να σπουδάσει στην Αθήνα, και ύστερα γύρισε στην Αλεξάνδρεια για να δραστηριοποιηθεί ως ελεύθερος επαγγελματίας, προσφέροντας τις υπηρεσίες του σε Ελληνικές – και όχι μόνο – επιχειρήσεις εστίασης, που άφησαν εποχή.

Χαρακτηρίστηκε ως ένας από τους καλύτερους barman και maître εκείνης της εποχής, και αργότερα ως ένας από τους πιο ικανούς Διευθυντές σε καλά ελληνικά εστιατόρια και nightclubs, που «μεσουρανούσαν» την εποχή που η παροικία μας ανθούσε. Μερικά από αυτά, συνεχίζουν επιτυχώς ακόμα τις δραστηριότητές τους. Το επάγγελμά του, το αγαπούσε, γι” αυτό άλλωστε το υπηρέτησε πιστά, έως και πριν λίγο μάς αποχαιρετήσει για πάντα.

Maravelis pic  

Τον Αλέκο, τόν θυμάμαι αρκετά ντροπαλό, ευγενή, ετοιμόλογο και εύστροφο. Ο τρόπος του πάντα λεπτός, διακριτικός και λίγο «ιδιαίτερος». Αυτή η χαρισματική ιδιαιτερότητα ήταν άλλωστε και το «αλατοπίπερο» που σημάδευσε και διέκρινε το χαρακτήρα του. Συμπεριελάμβανε μικρές δόσεις αυθόρμητου καυστικού χιούμορ, ειλικρινής φιλίας και φιλοτιμίας. Επίθετα, που δυστυχώς αρχίζουν να σπανίζουν στην εποχή μας. Για αυτό το ξεχωριστό «αλατοπίπερο», καλά θα τόν θυμόμαστε.

Ο Αλέκος υπήρξε απόλυτος σε όλα.

Σωστός επαγγελματίας, σκληρός βιοπαλαιστής, αληθινός φίλος που δε δίσταζε να εκφράζει ελεύθερα, χωρίς δεύτερη σκέψη, τις απόψεις και τα συναισθήματά του για τους συνανθρώπους του. Ήταν ειλικρινής, εξυπηρετικός και χαρισματικός. Ξεχωριστός. Ήξερε να κερδίζει τον συνομιλητή του.

Ο Αλέκος είχε και το «fun club» του! Οι πελάτες, που άλλωστε ήταν και φίλοι του, τόν ακολουθούσαν  όπου εκείνος και εάν επήγαινε, κατά καιρούς , να εργαστεί.

Ο Αλέκος ή το «Αλεκάκι», όπως οι καλοί του φίλοι τόν αποκαλούσαν, ήξερε και καλά θυμόταν τί άρεσε σε κάθε έναν, προσέθετε και εκείνο το μαγικό «αλατοπίπερο» του χαρακτήρα του και  τα έφτιαχνε όλα όμορφα, μαγικά, εύγευστα και συμπαθητικά. Ήταν αδύνατον το «Αλεκάκι» να σέ άφηνε παραπονεμένο ή στεναχωρημένο, άσχετα εάν εκείνος κατά καιρούς, βίωνε το δικό του «Γολγοθά».

Είχα την ιδιαίτερη τύχη και χαρά, να μέ θεωρεί καλό του φίλο όλα αυτά τα χρόνια που ζούσε και εργάζονταν σκληρά στην Αλεξάνδρεια, ο Μαραβέλης.

Να περνάς όμορφα, όπου και εάν βρίσκεσαι Αλέκο Μαραβέλη, και είμαι βέβαιος ότι θα μπορέσεις να ακούσεις το τραγούδι του Χαραλάμπου Βασιλειάδη με μουσική του Γιώργου Ζαμπέτα, τραγουδισμένο και από τον Γρήγορη Μπιθικώτση, που σού το αφιερώνω με πολύ αγάπη:

« Ο κυρ Αλέκος»

« Κυρ’ Αλέκο απ’ το Βοτανικό,

βάστα δυο κουβέντες να σού πω.

Κυρ’ Αλέκο, κυρ’ Αλέκο

με το πράσινο γελέκο,

Κυρ’ Αλέκο, κυρ’ Αλέκο

με το πράσινο γελέκο…» .

Στέφανος Π. Ταμβάκης

Επίτιμος Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητος Αλεξανδρείας

τ. Πρόεδρος του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού.

11 Ιουνίου 2017.

Στο πλαίσιο της σειράς μας «Μιλούμε Ελληνικά τον Μάρτιο», σήμερα θα εστιάσουμε στην Αίγυπτο. Mία χώρα, όπου μέχρι και πριν λίγες δεκαετίες ο Ελληνισμός ήκμαζε σε όλες τις εκφάνσεις της αιγυπτιακής κοινωνίας.

 

 

Πηγή: http://www.sbs.com.au/yourlanguage/greek/el/content/μιλούμε-ελληνικά-τον-μάρτιο-αίγυπτος-με-τον-στέφανο-ταμβάκη?language=el

Ο Αιγυπτιώτης Ελληνισμός  σήμερα . Το αύριο ; 

Με ενδιαφέρον  ανάμικτο, με κάποια ανησυχία και λίγο αγωνία,  παρακολουθώ τα δρώμενα του  Αιγυπτιώτη Ελληνισμού και αναρωτιέμαι, προς τα πού  πάει άραγε αυτή η σημαίνουσα έννοια , που με ιδιαίτερη υπερηφάνεια  όλοι εμείς που έχουμε γεννηθεί στην Νειλοχώρα,  ονομάζουμε  «Αιγυπτιώτης  Ελληνισμός» ;

Δυο λέξεις, μια ολόκληρη ιστορία. Ένα ολόκληρο κεφάλαιο, ένας  ολόκληρος τόμος ιδεών , απόψεων, ιδανικών,  καινοτόμων πρωτοβουλιών , που σμίλευσαν, χάραξαν  και  άλλαξαν  σε πολλούς  τομείς την νεότερη  ιστορία τόσο της Αιγύπτου, όσο και της Ελλάδος

 Ένας Ελληνισμός που δίδαξε, δημιούργησε και αγαπήθηκε,  ένας ελληνισμός που και  ακόμα, πολλές  φορές, «ζηλεύτηκε» . Κάποιες φορές  κινδύνευσε, δοκιμάστηκε , όμως  επιβίωσε, συνέχισε και τελικά  έγινε παράδειγμα προς μίμηση

Δημιούργησε Πρεσβυγενείς και Ιστορικές Κοινότητες, αυτοδύναμες και οικονομικά ανεξάρτητες,  που μεταλαμπάδευσαν δια μέσου των καταστατικών τους , το πνεύμα της δημιουργίας  όλων των άλλων Κοινοτήτων στην Αφρικανική Ήπειρο

Μεταλαμπαδεύοντας τον πολιτισμό, την φιλανθρωπία, το κοινωνικό έργο,  τα ήθη και τα έθιμα και την ελληνική γλώσσα , χωρίς υπερβολή, σε όλο τον κόσμο. Από την Αλεξάνδρεια και το Κάιρο,  στο  Γιοχάνεσμπουργκ  και την  Πρετόρια,  στο Σύδνεϋ και στην Μελβούρνη, στην Νέα Υόρκη, στο Τορόντο ακόμα και στην μακρινή Νέα Ζηλανδία και Χιλή

Όλα αυτά πραγματοποιήθηκαν με κόπους και δυσκολίες , με γενναίες δωρεές  και φιλανθρωπίες ,  από μεγάλους  Αιγυπτιώτες  Έλληνες  της  τότε εποχής, θέτοντας  γερά θεμέλια, στήριξαν  ποιοτικά και στέρεα  το «οικοδόμημα»,  που ονομάζετε έως και σήμερα «Αιγυπτιωτισμός»

Τους οφείλουμε πολλά, το λιγότερο όμως που τους οφείλουμε , είναι να συνεχίσουμε να διαιωνίζουμε την συνέχιση του έργου τους, εδώ στην Νειλοχώρα και κατ’ επέκταση στην Μητέρα Πατρίδα

Χρειάζεται να ανατρέξουμε στο παρελθών και από αυτό  να αντλήσουμε το έναυσμα , τον «μέλανα ζωμό»,  που θα μας εξασφαλίσει το μέλλον. Επιτακτικά χρειάζεται  να χαράξουμε νέες καινοτόμες και προοδευτικές δυναμικές και συνεργασίες,  που θα μας κατοχυρώσουν     ένα νέο και ανανεωμένο «Αιγυπτιωτισμό»,  σύγχρονο, «τολμηρό» και καινοτόμο

Ακράδαντα πιστεύω  ότι το πλήρωμα του χρόνου έχει φτάσει,  για να αρχίσουμε την «ενδοσκόπηση» του Αιγυπτιώτη Ελληνισμού , έτσι ώστε να κάνουμε πράξει  το «ἦμαρ», απορρίπτοντας   το «ἔσσεται», αλλιώς θα πρεπει να παραδεχτούμε, ότι έχουμε αρχίσει μια φθίνουσα και χωρίς επιστροφή πορεία, κάτι που κανένας από εμάς  πιστεύει

Χρειαζόμαστε να συσκεφτούμε, να αναλογιστούμε και να αποφασίσουμε,  ποιον  δρόμο θέλουμε να διαλέξουμε ;  Αυτόν της «αυριανής» ευχάριστης  ημέρας η αυτόν του δύσκολου και ευγενή  δρόμο, του  «μέλλοντος»  ;    

Έφτασε το πλήρωμα του χρόνου, που μόνοι,  πρεπει να λάβουμε τις αποφάσεις μας, καιρός είναι να αλλάξουμε το «ρου της ιστορίας μας» , προσθέτοντας στο «ομογενειακό» μας λεξιλόγιο, δυο ακόμα λέξεις  και  κάνοντας το περιεχόμενο τους πράξη, τις  λέξεις «τολμώ και συγχρονίζω»

Ήρθε η ώρα  να ακούσουμε  τις «φωνές» των  κτηρίων  μας , των  Σχολειών  μας , των Ευαγών αυτών κοινοτικών  ιστορικών κτιρίων,  που απεγνωσμένα ζητούν να συνεχίσουν να «ζουν» και να προσφέρουν. Ήρθε η ώρα των τολμηρών και καινοτόμων αποφάσεων και συνεργασιών , που θα συνδράμουν θετικά στη  σημερινή  κατάσταση.  Οι Οικονομικά ανεξάρτητα, αυτόνομες  κοινότητες,  ας τολμήσουν να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις του παρόντος , αξιοποιώντας τες , ως παρακαταθήκες του μέλλοντος

Οι σημερινές  κοινοτικές  ηγεσίες, πρέπει να υλοποιήσουν τις σκέψεις και τις ιδέες για τα Σχολεία μας, αξιοποιώντας τα σε δίγλωσσα , διαιωνίζοντας τόσο την ελληνική γλώσσα όσο και την συνέχιση τους. Και αυτό μπορεί να γίνει πραγματικότητα με την συνεργασία  με  Ιδρύματα και  Οργανισμούς της Ελλάδος , αλλά και απευθείας,  με μηχανισμούς  τις  Ευρωπαϊκής Ένωσης , αξιοποιώντας  προγράμματα που θα εξασφαλίζουν και θα  ενδυναμώνουν τον Πολιτισμό, την  ελληνική  παιδεία,  τα ήθη και έθιμα και πάνω από όλα το ανθρώπινο δυναμικό , στις παροικίες μας

Ταυτόχρονα μπορεί να αρχίσει ένας γόνιμος εποικοδομητικός και αποτελεσματικός διάλογος με το σύνολο της παροικίας,  μηδενίζοντας έτσι κάθε είδους επικίνδυνης και στείρας παραφιλολογίας  και αρνητισμού 

Συγχρόνως, ένας αποτελεσματικός διάλογος με το Παλαίφατο Δευτερόθρονο  Πατριαρχείο μας, που θα εξασφαλίσει παράλληλες δραστηριότητες , θωρακίζει την χωρίς εμπόδια πορεία του Αιγυπτιώτη Ελληνισμού  και της Ορθοδοξίας , στο  μακρινό μέλλον

Επιδιώκουμε και έχουμε την ηθική στήριξη της Πατρίδος μας για ένα τολμηρό και σύγχρονο σχεδιασμό, όπως και την στήριξη  των μελών των κοινοτήτων μας, των οργανισμών, των σωματείων  και συλλογών  της παροικίας

Ας συσπειρωθούμε λοιπόν όλοι μαζί , «ξεπερνώντας »  τους εαυτούς μας, οι διαμένοντες  «εντός των τειχών» της Νειλοχώρας  Αιγυπτιώτες ,  αλλά και  οι ανά τον κόσμο Απανταχού Αιγυπτιώτες, για να χαράξουμε με τόλμη και αποφασιστικότητα την νέα εικόνα του οικονομικά  αυτοδύναμου  και αυτονόμου  «Αιγυπτιωτισμού» , δια μέσου των Κοινοτήτων  και των  Οργανισμών  μας,  με την  στενή  συνεργασία  του «Συνδέσμου  Αιγυπτιωτών  Ελλήνων» στην Ελλάδα, προετοιμάζοντας, τον σύγχρονο « Αιγυπτιώτη Ελληνισμό», να διεκδικήσει  και να εξασφαλίσει την διαδρομή του, στο κοντινό και  στο απώτερο  μέλλον.

Στέφανος Π. Ταμβάκης

Επίτιμος Πρόεδρος  ΕΚΑ

Αλεξάνδρεια, Φεβρουάριος 2017.

Τρίτη, 14 Φεβρουάριος 2017 08:16

Από τον μακρινό Ταχυδρόμο του 1948

Taxidromos1948